Koltuklarımız konumumuzu değil, bazen geleceğimizi sabitliyor olabilir mi?
Nerede çalışırsak çalışalım, hepimizin bir “koltuğu” var.
Ve zamanla, bu koltuk çevresinde hayatımızı öyle örüyoruz ki, adeta bir “koltuk alanı” oluşuyor. Ne kadar geniş düşünmeye çalışsak da, o görünmez alan dışına çıkmakta zorlanıyoruz
Zihnimizi sabitliyor.
Risk almamızı engelliyor.
Yeni fikirlere karşı reflekslerimizi köreltiyor.
Ama bir yandan da inovasyon istiyoruz. Esneklik, adaptasyon, farklılık arıyoruz.
Bu tam anlamıyla derin bir çelişki…
Her şeyin aynı olduğu bir yaşam aksı içinde farklı beklentiler içinde olmak ise ne kadar mümkün.
Yeni nesil firmaların çalışma alanlarında, çalışanlar konfora alışıp rutine kapılmasın diye bilinçli bir şekilde küçük düzensizlikler bırakılıyor. Böylece zihin uyanık kalıyor, yaratıcılık ve adaptasyon canlı tutuluyor.
Yani gerçek değişim, o fiziksel ya da zihinsel koltuktan kalktığımızda, düzene alışmadığımızda başlıyor.
Yeni pozisyonlar, sadece yeni unvanlarla değil, hareketle, yer değiştirmeyle mümkün.
Kalkın, yer değiştirin, düşünce alanınızı sarsın. Hatta evde oturduğunuz yeri bile sürekli değiştirin.
Koltuğunuz size ait olabilir ama koltuk alanınızın yarattığı yaşam modeli sizin geleceğinizi sabitlememeli…