Bilgi Çağı bilgiye ulaşma ve onu işleme biçimimizi değiştirdi.
Yapay zekâ ise ilk kez çok daha temel bir şeyi değiştiriyor. İşin kendisini.
Bu nedenle bugün yaşadığımız dönüşüm yalnızca teknolojik bir dönüşüm değil. Bir iş tasarımı devrimi.
Yüzyılı aşkın süredir şirketler aynı varsayım üzerine kuruldu.
İş sabitti.
İnsan o işe uyum sağlıyordu.
Görev tanımları…
Organizasyon şemaları…
Departmanlar…
Performans sistemleri…
Kariyer yolları…
Hepsi bu anlayışın üzerine inşa edildi.
Bugün ise ilk kez tam tersi yaşanıyor. İnsan öğrenmeye çalışırken iş değişiyor.
Çalışan yeni beceriler kazanırken yapay zekâ işin tanımını yeniden yazıyor.
Bunun en iyi örneklerinden biri Schneider Electric.
Şirket artık çalışanlarını belirli pozisyonlar için değil, geleceğin ihtiyaç duyacağı beceriler için geliştiriyor. Yapay zekâ destekli yetenek platformlarıyla çalışanların yetkinliklerini analiz ediyor ve onları yeni proje ve rollere yönlendiriyor.
Çünkü şirket biliyor ki artık sabit kalan çalışan değil… Sabit kalan iş de değil.
İş değiştikçe insan da yeniden konumlanıyor.
Benzer bir yaklaşımı Unilever’de de görüyoruz.
Şirket artık işe göre insan yetiştirmek yerine, becerilere göre organizasyon tasarlıyor. Çalışanlar tek bir görev tanımıyla değil; sahip oldukları yetkinliklere göre farklı projelerde yer alabiliyor.
Çünkü gelecekte hangi işlerin ortaya çıkacağını kimse tam olarak bilmiyor. Ama hangi becerilerin değer kazanacağını bugünden öngörmeye çalışıyor.
Bu nedenle artık şirketlerin temel sorusu; “Bu işi daha verimli nasıl yaparız?” olmamalı.
Çünkü bu soru hâlâ mevcut işi doğru kabul ediyor. Belki de artık sormamız gereken soru şu: “Bu işi bugün sıfırdan tasarlasaydık yine aynı şekilde mi yapardık?” İşte gerçek kırılma tam da burada başlıyor.
Neden Bu Bir İş Yeri Devrimi?
Çünkü değişen yalnızca çalışma biçimi değil. İşin var olma biçimi.
Bugün birçok şirket yapay zekâyı mevcut süreçlerin üzerine eklemeye çalışıyor. Oysa mesele mevcut süreci hızlandırmak değil. Sürecin kendisini yeniden düşünmek.
Belki de geleceğin en başarılı şirketleri en iyi süreçlere sahip olanlar olmayacak. Süreçlerini yeniden tasarlayabilen şirketler olacak.
Bugün ofisler aynı.
Fabrikalar aynı.
Toplantılar aynı.
Unvanlar aynı.
Ama işin DNA’sı artık aynı değil.
Amazon’un başarısı yalnızca e-ticaret yapmasından kaynaklanmıyor.
Asıl fark, perakendenin mantığını yeniden tasarlamasında.
Kasayı kaldırdı.
Depoyu yeniden düşündü.
Lojistiği yapay zekâ ile yeniden kurguladı.
Yani teknolojiyi mevcut iş modeline eklemedi. İşi yeniden tasarladı.
İşte bu nedenle bugün yaşadığımız şey bir dijital dönüşüm değil. Bir iş tasarımı devrimi.
Neden Bu Bir Yetenek Devrimi?
Devamını Harvard Business’de ki köşemden okuyabilirsiniz.
https://hbrturkiye.com/blog/is-yeri-ve-calisma-devrimi
