ben kadın
ilk çığlık ilk ayartı ilk meydan okuma
dişlerimin arasından dökülen kelimelerle titriyor dünya
senin yabancı ellerinde yanan bir kıvılcımım ben sakın söndürmeye kalkma; yangınımda yitir kendini
bir yanım çöl bir yanım tufan
ikisi de seni boğmaya seninle boğulmaya hazır
ben kadın
sırrı gözlerimin kuytusunda saklanan
baktıkça kanatıyorsun kendi yalnızlığını
hangi aşka dokunsan
orada filizleniyor çürük bir başlangıç
hangi yolda yürüsen,
adımlarında unutuşun ayak sesleri yankılanır
ben kadın
ağzımda isyan çiçekleri
dudaklarımda unutulmuş yasaklar
tenimde cennetten kovulma hazzı
sana değil kendime aitim
ama sen yine de bak
gözlerimden taşan delilikten
beni tanıyabilecek misin
ellerini uzatma kırılır ellerin
diz çökme bu çok sıradan
boynuma doladığın ipten
bir yılan yarattım
zehri dudaklarıma aktıkça
zehrine doyamadığım
ben kadın
cesur bir sürgün
ruhumda evrenin karanlık şarkısını taşırım
beni sevmek mi sakın ha sakın bundan
beni sevmek kendini yarıda bırakmaktır.
beni anlamak mı asla
beni anlamak ışıkla karanlığı ayıramamaktır
işte buradayım
senin soluklarını çalan
kalbinin ritmini bozan
her yanlışta seni boğup
her doğruda üstüne külünden savuran
ben kadın
ya sen kimsin
cennet için direnmeyen adem
cehennemime düşen kurban
sen söyle kimsin
korkunun arkasına saklanan cesaret misin
